Een onbegripspandemie, vervolg

Nog een wetenschapper met Vos in de naam liet zijn woorden doorklinken. Hij is niet zozeer overtuigd van de nutteloosheid van de mens, maar rekent met zijn team de risico’s van infecties door voor de wereldgezondheid bij de Universiteit van Washington. Een verbijsterende curve van het verschil van tussen een wel of niet algemeen dragen van mondneuskapjes en de invloed op het verloop van de besmetting, doet mij huiveren over de beleidsomelet waarin een diepe domineesmentaliteit zich onsmakelijk mengt met een slecht begrepen beroep op volwassenheid. Of is het de ingebakken gedachte dat met mondkapjes iedereen de rest van de regels in de hoek zal kwakken, leidend voor de aanpak?
Zelfs al zou het collectief dragen van die dingen maar de helft van die curve als resultaat geven, dan nog is dat een onmiddellijke toepassing waard. In mijn ogen is het zelfs diep verwijtbaar als dit niet gebeuren zou. Juist omdat het een maatregel is die door vrijwel iedereen behoorlijk makkelijk op te volgen is: materialen zat én niet duur. Zelfs zelf te (laten) maken. En je bespaart mensen die het ding nu al vrijwillig dragen de denigrerende commentaren in winkels en daarbuiten.

Zondag met Lubach legde op onnavolgbare bijtende wijze bloot hoe allerlei duw- en trekwerk in de instituties het hele testbeleid in het zand doet happen.
En om daarna nog maar eens wat lastigheden in het bepalen van ons gedrag weg te nemen en het enorme gelazer met de coronatesterij voorbij te komen, zou het heel behulpzaam zijn om in te zetten op die sneltesten. Dan kunnen mensen in het dagelijkse samen sturen op het beperken van de besmetting. Want het allerlastigste bij dit virus, dat niemand kan weten of je besmettelijk bent, dat is wat ons gekluisterd houdt. Ook als de resultaten van zelftesten niet honderd procent zeker zijn, dan nog kan het geweldig schelen in de daadwerkelijke groei van narigheid. Als je echt meer zekerheid zoekt, kun je je altijd nog melden bij de GGD teststraat. Wel of geen virus onder de leden hebben is een belangrijk verschil in het omgaan met mensen die een verhoogd risico hebben, ook als het geen corona is. Die ‘andere’ griepen zijn voor hen ook niet ongevaarlijk, tenslotte.

De stroperigheid van het nemen van besluiten in deze crisis strekt niemand tot eer. Het draagvlak zoeken is niet zomaar de beste weg. Het geeft ook onbedoelde signalen af als het in stappen blijven steken. Vooral niet als het gevoel ontstaat dat er ook smoesjes in het spel zijn. Bijvoorbeeld de bewering dat de planning voor de testerij anders loopt omdat er veel meer besmettingen blijken te zijn dan verwacht… Dat heeft met het optuigen van de testmogelijkheden niets te maken. Alleen is het voor de organisatie moeilijker om de uitkomsten op te volgen en iedereen te bellen. Maar met een cursus van een dag blijken mensen inzetbaar voor het benaderen van de contacten van besmette personen. Fijn als je dat mag doen in het geval je je baan kwijt bent, of er nog één zocht.

Nu blijkt dat de boel toch weer aan een draadje hangt, is het beter om de bevolking echt als volwassenen aan te spreken, de onzekerheden eerlijk te benoemen en de oogmerken van de maatregelen helder te houden. En vooral nog eens te vertellen dat we de aard van de ziekte nog steeds niet echt kennen en iedereen na een besmetting te maken kan krijgen met uiterst onaangename effecten waar je nog lang last van kunt houden. Uiteindelijk waren er ook erg weinig mensen die HIV wilden krijgen. Met een virus in de lucht is besmetting moeilijker te voorkomen. Daarom moeten we ons opnieuw zo beperken.

En dan nog dit: mondkapjes draag je niet in de eerste plaats voor je eigen bescherming, maar voor die van een ander. Tenslotte zijn ze redelijk effectief om sproei-effect te beperken bij het ademhalen: praten, lachen, zingen, roepen, hoesten en niezen. Zo krijgt een ander niet de volle laag binnen. Dat dus. Dat doe je voor elkaar en zo laat je zien dat je je daar ook wat van aantrekt.
Mij lijkt dat een boodschap die de kern raakt en ons als bevolking weer wat grip laat krijgen op ons eigen handelen. Een boodschap die je met elan de wereld in kunt sturen als aanvullende uitsmijter op de overbekende mantra van regels.

Om verder te lezen, klik hier