Een zacht zingen

Geluk / HFvV

Net toen ik dacht: zo gaat het niet langer, ik stik in mezelf. Net toen, stootte iets in mijn gemoed op vastere bodem. Was het de avond ervoor waar ik na het doen van deze bekentenis mij weer eens wentelde in het doen van dingen die niet zo verstandig zijn? Ik deed ze zonder schuldgevoel, sopte wat rond in een klassiek genieten en riep op enig moment: ‘Nu ga ik naar boven’. Ik sliep een onbekommerde slaap en werd wakker van een zacht zingen in mijn hoofd.

Ben ik nou echt gek geworden? Ik wiebelde mijn bed uit, liep onwennig naar beneden, zonder storend gevoel. De dag beviel me wel, zo liet het zich voelen. Sterker nog, ik wil deze dag wel over me laten komen. In mijn hoofd vormden zich de zinnen die ik ging schrijven op het digitale papier in het scherm.

Waar leek dit gevoel nu op? Zo begon ik mijn gedachten te richten naar woorden. Een zingend vogeltje? Ontwaken uit een vastketenende droom? Eigenlijk niet. Het had niet zoveel met deze lente te doen en wat er vlak achter mij lag was er niet minder op geworden, want niets was verdwenen alsof de uitgang gevonden en genomen was. Ook de zon scheen de laatste weken wel vaker uitbundig. Geen wielewaal-romantiek, geen lente of het nooit meer herfst gaat worden.  Het was alleen maar of er een bootje waarvan ik niet wist dat ik erin zat, met een zachte bots stevig op land geschoven was geraakt. Met de ik erin die ik verloren waande. De thuis-ik, ontworsteld aan de greep van angstplagen en beklemming.

Vandaag begin ik. Vandaag echt, aan dat blog. Vanwege de rare tijden? Nee, het komt van veel eerder en verder. Het komt als een geschenk uit het niets. Gisteren was ik nog door een verstikkende misselijkheid bevangen, wist me alleen nog ten prooi aan op en neer klappende golven. Voelde me er zo benauwd en koortsig van. Kon er niets uitkrijgen op de wc. Klaar met denken ook. Had allang genoeg gedacht.

Vandaag is dit ineens over. Zelfs de gedachte dat het mogelijk om een oprisping gaat die net zo makkelijk weer kan verdwijnen, zelfs die schaadt me niet.

Om verder te lezen, klik hier.