Lapmiddelen

Omdat de overheid zich wil beperken in het nemen van maatregelen die nauwelijks te handhaven zijn, en ook nog eens worstelt met de kans om aansprakelijk te worden gehouden voor de gevolgen van maatregelen, moreel en/of juridisch en zeker financieel, ontstaan er vreemde, maar uiterst afleidende discussies tussen deskundigen. De komkommertijd zorgt voor een ruim podium in de media.

Het lukt zo steeds beter het toch al afbrokkelende vertrouwen in hun inzichten verder aan het wankelen te krijgen. Zowel RIVM als de regering, vinden het namelijk nodig om eerst hard wetenschappelijk bewijs te hebben dat het dragen van die niet-medische mondkapjes bescherming biedt tegen besmetting. Honderd procent zekerheid willen ze voor ze er een maatregel van willen maken.

Dit alles wordt besproken met vele dubbele bodems , terwijl op de achtergrond duidelijk wordt, op basis van zeer wetenschappelijke bewijzen, dat corona een ziekte is die veel functies in het lichaam aan kan tasten, met name de organen.

Ik snak naar een benadering die, misschien onbewezen, dan toch begrijpelijk en hanteerbaar is voor de meesten. Om mensen te winnen voor het idee dat hun gedrag ertoe doet. Gewoon een beetje verstandig redeneren door te stellen dat het dragen van een mondkapje niet alles tegenhoudt, maar wel de kans vermindert om anderen te besmetten. Want ja: het dragen ervan tempert de effecten van hoesten, niezen, schreeuwen en lachen. Dat zal tegelijk met de afstandsregel, regelmatig je handen wassen en niet teveel contactmomenten te hebben, zeker minder ziektegevallen opleveren, ook al is niet na te tellen hoeveel. Het gaat in de eerste plaats toch om onze levens en gezondheid en niet om de bewezen cijfers.

De cijfermatige benadering is toch al een hussel, omdat alleen de geteste gevallen erin meetellen. Officieel krijg je slechts aantallen te horen, nooit eens percentages van de bevolking. Zo zijn de ook de internationale vergelijkingen in drijfzand beland. In grote landen zijn meestal heel veel mensen in de problemen en omgekeerd. Mij zegt het niks over de kans om het te krijgen. Wat ik wel fijn vind om te weten is de doorlooptijd van de kans om een ander te besmetten als je jezelf nog goed voelt. Dat hebben meer mensen. Laatst nog zei iemand: ‘Ik wacht na dit feestje wel twee weken af voordat ik bij jullie langs kom, want het ging me daar iets te onvoorzichtig toe.’ Dat was fijn.

De benadering van gezond verstand werd wel op schrift gezet, maar dient alleen als achtergrondstuk van het OMT (Outbreak Management Team); de beslisclub van de regering. Daar worstelen ze liever voort rond de vraag of ‘de mensen’ het dragen van mondkapjes wel goed begrijpen en ze op de juiste manier zullen gebruiken.

De televisie toont ons dagelijks wat er gebeurt als zo’n beschermingsmiddel een veel te lange naam heeft.  Mond/neuskapje bekt beroerd en dus dragen mensen het alleen over de mond, zo zie je op tv en in de werkelijkheid. Politici inbegrepen. Ook in andere landen met andere talen moet dit zo zijn, want het is een internationaal verschijnsel.

Er is meer op te merken. We signaleerden laatst tot onze verrassing de opkomst van het keellapje, de polsversiering en de bovenarmband.

What’s in a name? Mini-boerka misschien?  Emmennel (mond/neuslapje)? Halfmask (Hm, HM)?

Om verder te lezen klik hier.