Nattigheid met een staartje

Wat een onderschatting van gedrag en beleving is er toch gemaakt bij het opheffen van de algemene lock-down. De besmettingsluwte was de kers op de taart voor al die mensen die het niet konden laten om het gevoel van gevaar van zich af te schudden en het er eens flink van te nemen. Een volgende golf werd toch pas voorzien voor oktober, dus even een paar maanden zorgenvrij. Even geen straf meer voor iets waar je helemaal niets aan kunt doen. En dan al dat geweldige zomerweer om te kunnen profiteren van het moment!

Voor de economie was het een enorme verademing. We blijken hier met Zweden, in Europa nog het minst uit het lood geslagen geraakt door het virus. De Griekse cijfers zag ik nog niet voorbij komen. Zouden ze het dan toch… In ieder geval hadden ze historisch lage besmettingscijfers, omdat de regering daar heel zeker wist dat er geen redden aan zou zijn als de bevolking ziek zou worden. Ken uw ziekenhuiscapaciteit! Gooi alles op slot. Ging goed, want in afzien zijn de Grieken inmiddels echt kampioen.

Mijn stukjes moeten niet te lang worden, zo hoorde ik. Tja, ik blijf het lastig vinden om maar wat eigen observaties en conclusies te beschrijven als ik er niet bij vertel hoe ik daar dan toch bij kom. Maar met deze hitte geef ik deze lezers graag gelijk.

De Tweede Kamer onderbrak het zomerreces om het kabinetsbeleid rond corona stevig aan de tand te voelen. Zo kan ik volstaan met een paar vragen die in mijn hoofd rondhangen. Dit zijn de belangrijkste:

? Iets dat ik me echt afvraag is hoe het nu gaat met mensen die gered werden in de IC. Zijn ze genezen? Of ijlt de kwaal na tot een chronisch of voortschrijdend lijden aan de gevolgen van de ziekte?

? Zijn ventilatiesystemen zonder verspreidingsrisico als ze aan het bouwbesluit voldoen?

? Waarom de werkgevers niet uitnodigen te betalen voor de extra testen op mensen die niet op de werkvloer gemist kunnen worden, maar verplicht in zelfquarantaine moeten vanwege een kans op besmetting?

Het kabinet doet weigerachtig als het gaat om het stimuleren van verstandige acties en antwoorden. Het zoekt te vaak naar het minimum aan overheidsbemoeienis. Het wil daarvoor kunnen rekenen op een volwassen bevolking die zelf echt verstandig genoeg is, zodat landelijk alleen die zaken hoeven te worden aangemerkt, die juridisch en financieel in het kabinetsjasje passen. Ik vermoed toch een dubbele strategie. In het openbaar wordt beleden dat het gaat om de bescherming van de mensen in het land. Onuitgesproken wordt er kennelijk nog steeds gestreefd naar een groepsimmuniteit bij het jonge en productieve volksdeel.

En toen was daar plots de muis. Geen piep, wel in het voorhuis. We waren heel ongastvrij; schreeuwden, stampten en klapten erbij. Daarna niet meer gezien. We hopen dat hij stiekem weer naar buiten is geslopen en hierbinnen geen nestje gaat inrichten voor een heleboel ieniemienie babymuisjes.

Om verder te lezen klik hier.