Prikdrift

Dit plaatje hoort bij het einde van dit verhaal.

Vandaag ontviel ons iemand die van wezenlijk belang is in ons leven. Dit blog was ik al aan het schrijven voordat ik op de hoogte was. Het stuk dat ik schreef over het nemen van afscheid bleek eigenlijk een brief aan hem. We zullen de komende tijd zeker bezig zijn met het nemen van dit grote verlies, maar het posten van de persoonlijke ervaringen laat ik nu even. Het andere dat ik te melden had stond al in de startblokken. Dat wil ik dan vandaag wel kwijt in de blog.

Later deze dag zag ik het interview met Marcel Levi, de nieuwe aanvoerder van het NWO. Ik denk dat het koesteren van de wetenschap bij hem in uitstekende handen is. In ieder geval bevestigde hij in uiterst duidelijke woorden wat ik al had opgetekend over het vaccineren.

Onze getarte leventjes hotsebotsen voort in onzekerheden en mijn commentaar groeit. Want hoe zat het ook weer? Nu wij als volk niet volwassen genoeg zijn gebleken om de pandemie te voorkomen, worden wij toch keer op keer benaderd vanuit pedagogisch onbenul. Zelfs de meest onbekwame opvoeder weet dat je kinderen nooit moet blootstellen aan het steeds opschuiven van verwachtingen, al doe je dat in klare mensentaal. En al helemaal niet als je weet dat de wens tot vervulling van de beloften de koppen bijna doet knallen. Dat is het uitdagen van grote gevoelens van onmacht. Heel gevaarlijk in een samenlevingen met een diep beleden recht op een eigen mening, lees: gelijk. Strooien met bevrijdingsdata, het voortdurend noemen van allerlei economische partijen die dit nodig hebben. En vergeten dat dit tot achter de voordeur telt. Voor mensen persoonlijk.

Er is maar één goede manier om het probleem te adresseren, zo bevestigde Marcel Levi mij bij Buitenhof. Zo snel als mogelijk die prikken in de bevolking. Nu laten weten welke vaccinatiegraad bereikt moet zijn om tot versoepelen over te gaan. En hoe ver het aantal ziekenhuisopnames moet zijn gedaald. Die twee dingen samen zijn de graadmeters. En daar moet je niet mee experimenteren, maar naar handelen. Haal de remmers die het uitvoeringsproces verstoren met hun stroperigheid eruit en zorg dat ompakken van vaccinatiemateriaal of betere inrichting van het digitale afsprakenproces niet meer wordt gezien als een kostbare, moeizame aangelegenheid. Durf een standpunt in te nemen over risico’s en neem die realistisch de maat. Iedereen weet inmiddels dat een vliegreis de kans op trombose veel en veel meer vergroot dan een injectie tegen Covid dat doet. Ook jongeren.

Laat het gevoel van urgentie nu eens echt doordringen in alle uitspraken! En vooral met het belangrijk versnellen van het prikproces op basis van succesvolle voorbeelden. Want die zijn er!

Maak het sneltesten tot een goede én goedkope gewoonte door het te subsidiëren. Mensen gebruiken deze intussen graag. Niet eens per se om regels te overtreden, maar wel om elkaar slagvaardiger te behoeden. Dit helpt mensen zeker om gerustgestelder met elkaar om te gaan. Hard nodig waar eenzaamheid en isolement hun tol eisen. We zijn tenslotte ook gaan vrijen met condooms. Nu al meerdere generaties.

De mensvisie die steeds spreekt uit de aanpak is te zwart. Heel graag willen mensen minder machteloos zijn in hun persoonlijke aanpak van het besmettingsgevaar. Geef ze hier wat goede richtlijnen mee zodat ze die eigen verantwoordelijkheid onderling kunnen afstemmen. Heus, het scheelt echt om te stoppen met dat eigenwijze dashboarden waarmee de regering zo hoog te paard zit! Dat staat ze als nieuwe kleren voor de keizer. Van het virus komen we niet zomaar af, maar met die prik wel van de meest gevaarlijke ziektegevolgen.

En dan nog iets. Geef hoge boetes voor het op straat gooien van afval en zeker van gebruikte mondkapjes. Die vervuiling kunnen we echt missen. Een milieubewuste winkel bij ons in de buurt bood gratis grijpertjes aan om afval van straat te kunnen halen. Wij gebruikten het ding nu om afval dat we door alle verwarring in de verkeerde ton kiepten, over te hevelen naar de goede.

Om verder te lezen, klik hier.