Straten dicht, straten open

Nooit geweten dat slenteren door smalle centrumstraten en diepe winkels zo’n massale behoefte is. Natuurlijk wist ik van grote weekenddrukte en andere koopmomenten. Maar nooit was me zo duidelijk dat die massa mensen helemaal de deur niet uitkwam voor het samen doen van boodschappen, maar dat het de hedendaagse pantoffelparade is die zijn beslag krijgt. Laten we dat ‘het boulevardgedrag’ noemen. Beetje kijken, beetje kletsen, beetje zien wie er ook zijn; het is een instant vakantiegevoel dat de massa deelt. Ik hou meestal niet zo van die drukte, maar dat zal voornamelijk komen doordat ik op zulke momenten juist wel probeerde een paar boodschappen te halen die ik niet op een andere tijd kon doen. Zo was dat in het pré-pakjestijdperk. En wrong ik me dan dus steeds door de menigte in de hoop te vinden wat ik zocht.

Tegenover die massa, die zich niets laat afnemen, staat een wanhopig duo in de vorm van twee leden uit het young boyish network, een bezwerend ritueel af te draaien. De een is de altijd leuke jonge hoofdmeester, maar nu even niet. De ander het bevlogen, immer hoopvolle kerklid, dat de moed erin houdt met beloftes die in steen gebeiteld lijken, totdat de ontaarde werkelijkheid zich openbaart in het tegendeel. Voor de keur aan uitdrukkingen en vergelijkingen waarmee het duo hun bezweringen kracht probeert bij te zetten, verwijs ik graag naar de uitzending van Woe en Van der Laan, Even tot hier, van 12 december jl.

De kabinetspresentatie krijgt steeds meer het karakter van mensen die zelf nergens last van hebben, die je iets gaan wijsmaken. Want die ongemakkelijke werkelijkheid die dan van ‘ons’ zou zijn, lijkt hen zelf geen moment echt aan te kleven. Ik vrees dat de nieuwe CDA-kroonprins omhangen is met dezelfde sfeer. Ook van Wopke Hoekstra kan niemand zich makkelijk voorstellen dat hij koortsig in bed slechts nog uitbrengt dat die corona echt geen griepje is. Zo mislukt het deze joviale succeshoofden keer op keer de massa werkelijk te overtuigen. Terwijl die bijna over datum Duitse bondskanselier Merkel dat in haar eentje kennelijk wel kan.

Woe en Van der Laan gaven nog een leuke tweak op hoe de Kerst nog gezellig gevierd kan worden. Namelijk ten hoogste met één gast aan tafel. De samenlevenden (gezinnen en stellen en de rest van huiselijke verbanden) blijven allemaal thuis voor de viering en mogen dan één gast ontvangen: een alleenstaande. Mooi bedacht, maar als niet iedereen van het gezelschap zich kort tevoren laat testen, dan is dat toch een no no voor de alleenstaande, want die loopt een sterk verhoogde kans om als een onbedoeld kerstcadeau, een besmetting mee naar huis te nemen. We wisten het al: het is niet eerlijk verdeeld in de wereld tussen mensen die met iemand een woning bewonen en mensen die dat alleen moeten zien te klaren. Dat vergt veel oefening en uithoudingsvermogen, wil je daar niet onder gebukt gaan.

Gooi die teststraten tijdens en rond de feestdagen toch open voor het sneltesten. Dan wordt het de massa echt mogelijk die verantwoording echt te nemen en elkaar daar toe te bewegen! Ik herhaal het maar, want de mensen die ik daarover spreek, vinden dit een werkelijk goed idee. Voor zichzelf en om te voorkomen dat het drama eerst zoveel groter wordt, voordat het over is…

Om verder te lezen, klik hier.